Droga Pienińska to jedna z najpiękniejszych tras spacerowych i rowerowych w Pieninach. Prowadzi ze Szczawnicy wzdłuż Dunajca, przez malowniczy Przełom Pieniński, aż do Czerwonego Klasztoru na Słowacji.
Przez niemal całą wycieczkę turystom towarzyszy rzeka, otoczona stromymi, zalesionymi zboczami i wapiennymi skałami. W sezonie można obserwować również tradycyjne łodzie flisackie oraz kajaki i pontony pokonujące kolejne zakola Dunajca.
Droga ma około 9–10 kilometrów długości w jedną stronę. Różnice w podawanych odległościach wynikają z wyboru miejsca rozpoczęcia pomiaru — niektóre opisy uwzględniają jedynie właściwy odcinek Drogi Pienińskiej, a inne również dojście przez Szczawnicę lub Leśnicę. Oficjalny portal Szczawnicy podaje około 10 km, natomiast słowackie materiały turystyczne około 10,5 km dla wariantu Czerwony Klasztor–Leśnica–Szczawnica.
Goście Sosenki Pienińskiej mogą rozpocząć wycieczkę bez korzystania z samochodu. Do początku trasy można dojść przez centrum Szczawnicy, Promenadę nad Grajcarkiem i okolice końcowej przystani spływu Dunajcem.
Budowę Drogi Pienińskiej rozpoczął w 1860 roku Józef Szalay, twórca szczawnickiego uzdrowiska i organizator pierwszych spływów Dunajcem.
Pierwszy odcinek, prowadzący w stronę Leśnego Potoku, powstawał w latach 1870–1875. Od 1880 roku dalszą budowę prowadziła krakowska Akademia Umiejętności.
Trasa od początku miała umożliwiać kuracjuszom i turystom wygodne poznawanie Przełomu Dunajca. Z czasem stała się jedną z najbardziej charakterystycznych atrakcji Szczawnicy oraz ważnym połączeniem turystycznym pomiędzy polską i słowacką częścią Pienin.
Ze Szczawnicy trasa prowadzi początkowo wzdłuż Dunajca w kierunku granicy polsko-słowackiej. Po przekroczeniu granicy biegnie dalej po słowackiej stronie rzeki, przez teren PIENAP-u, aż do Czerwonego Klasztoru.
Droga na większości odcinków ma utwardzoną, szutrową lub bitą nawierzchnię. Nie występują na niej długie ani strome podejścia, dlatego jest chętnie wybierana przez spacerowiczów i rekreacyjnych rowerzystów. Na polskim odcinku Pieniński Park Narodowy dopuszcza jazdę rowerem, ale piesi mają pierwszeństwo.
Trasa jest wspólna dla pieszych i rowerzystów. W sezonie letnim bywa bardzo zatłoczona, dlatego rowerzyści powinni poruszać się powoli, zachowywać bezpieczny odstęp i szczególnie uważać na dzieci.
Przejście całej trasy ze Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru zajmuje zwykle około 2,5–3 godzin w jedną stronę. Czas zależy od tempa, liczby postojów i natężenia ruchu.
Należy pamiętać, że powrót tą samą drogą oznacza pokonanie łącznie około 18–20 kilometrów. Wraz z dojściem z Sosenki Pienińskiej całodzienna wycieczka może mieć ponad 20 kilometrów.
Osoby, które nie chcą przechodzić całej trasy, mogą wybrać krótszy wariant:
Taki wariant pozwala zobaczyć część Przełomu Dunajca bez konieczności organizowania całodziennej wyprawy.
Na polski odcinek trasy przebiegający przez Pieniński Park Narodowy nie wolno wprowadzać psów. Zakaz wynika z regulaminu zwiedzania parku i obowiązuje niezależnie od tego, czy pies jest prowadzony na smyczy.
Dlatego Drogi Pienińskiej ze Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru nie należy planować jako wycieczki z psem.
Droga prowadzi przez jeden z najcenniejszych przyrodniczo obszarów Pienin. W lasach i nad rzeką żyje wiele gatunków ptaków, ssaków i owadów.
Podczas spaceru najłatwiej zauważyć:
Spotkanie z wydrą, jeleniem czy sarną jest możliwe, ale rzadkie, zwłaszcza w sezonie, gdy na trasie znajduje się wielu turystów. Nie należy przedstawiać obserwacji dzikich zwierząt jako gwarantowanej atrakcji.
Droga jest dostępna przez cały rok, ale najlepsze warunki występują zazwyczaj od późnej wiosny do jesieni.
Przyroda budzi się do życia, a na trasie jest mniej osób niż w wakacje. Po intensywnych opadach nawierzchnia może być miejscami mokra i błotnista.
To najpopularniejszy okres. Działają atrakcje turystyczne, punkty gastronomiczne i spływy Dunajcem. Warto wyruszyć wcześnie rano, zanim na trasie pojawią się największe tłumy.
Kolorowe lasy sprawiają, że jest to jedna z najpiękniejszych pór na spacer i fotografowanie Przełomu Dunajca.
Trasa wygląda niezwykle malowniczo, ale może być oblodzona, zaśnieżona lub okresowo trudna do przejścia. Przed wyjściem należy sprawdzić aktualne komunikaty polskiego i słowackiego parku narodowego.
Wycieczkę Drogą Pienińską można połączyć z odwiedzeniem takich miejsc jak:
Pełne przejście do Czerwonego Klasztoru najlepiej zaplanować jako osobną, co najmniej półdniową wycieczkę.
Tylko około 20% trasy znajduje się po stronie polskiej, a jej większa część przebiega przez słowacki Pieniński Park Narodowy.
Największą atrakcją Drogi Pienińskiej jest bliskość Dunajca i otaczających go gór. Trasa pozwala obserwować przełom rzeki z zupełnie innej perspektywy niż podczas spływu.
Po drodze można zobaczyć:
Widoki zmieniają się wraz z każdym zakrętem rzeki. Szczególnie malownicze są środkowe fragmenty trasy, gdzie droga biegnie bezpośrednio pomiędzy Dunajcem a stromymi skałami.
Droga Pienińska należy do najpopularniejszych rodzinnych tras rowerowych w Pieninach. Nie ma na niej dużych przewyższeń, ale nawierzchnia jest miejscami nierówna i szutrowa.
Najlepiej sprawdzi się:
Trasa ze Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru i z powrotem ma około 20–25 kilometrów, zależnie od miejsca rozpoczęcia wycieczki. Oficjalne materiały Szczawnicy podają dla rodzinnego wariantu w obie strony około 25 km i około 2,5 godziny jazdy.
W sezonie na trasie poruszają się setki pieszych i rowerzystów. Nie jest to miejsce do szybkiej jazdy — na wąskich odcinkach i zakrętach należy zwolnić oraz zachować szczególną ostrożność.
Trasa jest dobrym wyborem dla rodzin, ponieważ nie wymaga pokonywania dużych różnic wysokości. Nie oznacza to jednak, że cała droga przypomina równy, miejski deptak.
Na trasie mogą występować:
Z wózkiem dziecięcym najlepiej wybrać model terenowy z większymi kołami. Klasyczny lekki wózek z małymi kółkami może być niewygodny na słowackim, szutrowym odcinku.
Dzieci powinny pozostawać pod opieką dorosłych, szczególnie na wąskich fragmentach drogi i przy mijaniu rowerzystów.
Naturalnym celem wycieczki jest Czerwony Klasztor, położony na słowackim brzegu Dunajca. Z okolic klasztoru rozciąga się charakterystyczny widok na Trzy Korony.
Na miejscu można:
Muzeum Czerwonego Klasztoru jest dostępne przez cały rok, a zwiedzanie ekspozycji jest płatne zgodnie z aktualnym cennikiem. Godziny wejść i ceny warto sprawdzić przed wycieczką.
Najbardziej przewidywalne możliwości powrotu to:
Nie należy zakładać, że z Czerwonego Klasztoru zawsze będzie dostępny bezpośredni autobus lub tratwa do Szczawnicy. Połączenia i usługi sezonowe mogą się zmieniać.
W przypadku wycieczki pieszej najlepiej od początku założyć, że trzeba będzie pokonać całą trasę również w drodze powrotnej.
Najciekawsze zdjęcia można wykonać:
Najlepsze światło występuje zwykle rano oraz późnym popołudniem. Jesienią zbocza przełomu pokrywają się złotymi i czerwonymi liśćmi.
Długość: około 9–10 km w jedną stronę
Czas przejścia: około 2,5–3 godziny w jedną stronę
Dystans tam i z powrotem: około 18–20 km
Poziom trudności: łatwy
Nawierzchnia: utwardzona i szutrowa
Wstęp: bezpłatny
Dla pieszych: tak
Dla rowerzystów: tak
Dla rodzin: tak
Dla wózków: najlepiej wózek terenowy
Dla psów: nie na polskim odcinku Pienińskiego Parku Narodowego
Oświetlenie: brak na większości trasy
Najlepsza pora: od maja do października
Dokument tożsamości: warto mieć przy sobie ze względu na przekraczanie granicy
Na trasę należy zabrać wodę, wygodne obuwie, ochronę przed słońcem oraz coś przeciwdeszczowego. Po zmroku przydatna będzie latarka lub czołówka.
